VR trein trainings- simulatie voor mensen met agorafobie

Als mens vind ik het prettig om een ander te helpen met een probleem. Als vormgever is het een uitdaging om toepassingen te ontwikkelen als ondersteuning/hulpmiddel zodat een probleem niet meer als zodanig ervaren hoeft te worden.

Doordat mijn vriendin al jaren rondloopt met agorafobie, maak ik van dichtbij mee welke impact dit heeft op iemands leven.

Voorafgaand aan dit onderzoek heb ik daardoor al veel geleerd over het onderwerp en veel gesprekken gehad over hoe dit bij haar werkt. Een van de grootste obstakels is het reizen met

het openbaar vervoer.

Aangezien ik na mijn afstuderen met XR wil gaan werken ben ik gaan kijken wat ik met deze technieken kan maken om mensen met agorafobie te helpen weer met het openbaar vervoer te reizen.

38.000 mensen

Volgens het RIVM was dit het aantal mensen in 2016 op basis van bevolkingsonderzoek met een agorafobie (straatvrees). [1]

Naar verwachting zijn deze getallen nog enorm gestegen door de corona pandemie. Helaas zijn er op dit moment nog geen recentere cijfers te vinden.

- Langzaam opbouwen.

- Reizen met OV is bijna altijd moeilijk voor mensen met agorafobie.

- De cliënt moet zelf mee kunnen bepalen.

- Triggers verschillen per persoon en kunnen veel bieden voor de oplossing indien haalbaar.

- Geluid is een belangrijk deel in het ontstaan van de stress/angst.

- Vooral het geluid van pratende mensen heeft veel invloed.

- VR wordt door iedereen met wie ik heb gesproken gezien als een goede toevoeging.

- Er is veel enthousiasme voor mijn idee.

- De wachttijd bij de GGZ is erg lang.

- Ondersteunend aan exposure therapie, voor zowel opwekken als training. Niet als vervanging.

Als aanvulling op de bestaande therapie heb ik een Virtual Reality-simulatie gemaakt waarmee geoefend kan worden met het reizen per trein. Dit stelt de gebruiker in staat om vaker en zelfstandig te oefenen, wat bijdraagt aan het vergroten van het vertrouwen.

De "cliënt" start in een menu. Hier kan worden bepaald in welke situatie gestart wordt en hoe druk het op het station en in de trein is.

Werkend aan dit afstudeerproject kan ik na uitgebreid onderzoek concluderen dat een VR omgeving een zeer effectief middel blijkt te zijn tijdens het gebruik in de therapeutische sessie bij angststoornissen al dan niet in combinatie met agorafobie.

De herkansingsperiode heeft mij de ruimte gegeven om mijn eerste versie verder uit te diepen, uitgebreider te visualiseren en te motiveren. Om een goed bruikbare omgeving te creëren besef ik dat multidisciplinaire samenwerking een noodzaak is vanwege de veelheid aan expertise. Een iteratief proces wat soms ook veel maatwerk vraagt. Ik heb ervaren hoe arbeidsintensief het creëren van deze omgevingen is en begrijp nu de adviezen van mijn begeleider beter, om mij voor dit afstudeerproject te beperken tot één situatie. Tot zover deze reis voor mij. Dat het verdere traject in VR-ontwerp een avontuur mag zijn.

Voor mijn ontwerp ontwikkel ik alleen de situatie "instappen", zodat hier alle aandacht aan besteed kan worden. Andere situaties kunnen later toegevoegd worden, maar kosten op dit moment te veel tijd. Deze situaties bestaan uit het zoeken naar een plek in de trein, de treinreis zelf en het aankomen en uitstappen op een nieuw station.

Bronvermelding: