Sanctuary Atelier
Hoe kan ik een participatief ontwerp ontwikkelen dat vrouwen tussen de 18 en 25 jaar uitnodigt om vanuit hun eigen beleving, op intuïtieve en zachtaardige wijze, het gesprek over hun lichaam te openen?
Sanctuary Atelier is een participatief ontwerp dat jonge vrouwen uitnodigt om op een intuïtieve en zachtaardige manier in gesprek te gaan met hun lichaam. Via een tastbare box gevuld met klei, kaartjes en tools, worden vrouwen gestimuleerd tot reflectie, vormgeving en voelen zonder oordeel.
Het project richt zich op de vaak kritische, stille of afwezige manier waarop jonge vrouwen met zichzelf communiceren, en hoe dit hun zelfzorg beïnvloedt. Door de ervaring lichamelijk en associatief te maken, ontstaat er ruimte voor zachtheid, bewustwording, vertraging en nieuwsgierigheid.
In plaats van uitleg of antwoorden biedt Sanctuary Atelier een moment van aandacht: een stille ontmoeting met jezelf.
Hoe vrouwen tegen zichzelf praten
Veel vrouwen tussen de 18 en 25 jaar bevinden zich in een levensfase waarin hun relatie met hun lichaam sterk in beweging is. Het is een periode vol fysieke veranderingen, sociale druk en innerlijke ontwikkeling, maar zelden is er ruimte om écht stil te staan bij hoe je je lichaam beleeft.
Wat opvalt, is dat de innerlijke stem die we tegen onszelf gebruiken vaak streng en afwezig is. Vrouwen zorgen wel voor hun lichaam met sport, voeding of uiterlijk gerelateerde zaken, maar doen dat vaak vanuit plicht of prestatie, niet vanuit zachtheid of verbinding. De maatschappij zoals we hem vandaag de dag kennen speelt hier ook een grote rol in.
Sanctuary Atelier vertrekt vanuit de overtuiging dat zelfzorg begint bij zelfbegrip. En dat vraagt om vertraging, om ruimte om te voelen, en om een veilige manier om opnieuw in gesprek te komen met jezelf
"Ik vind het ongemakkelijk als het vrij gedetailleerd over mijn lichaam gaat" - Geïnterviewde vrouw, 22
Ontwerpen met, niet voor
Een belangrijk uitgangspunt binnen dit project was dat het ontwerp niet vóór vrouwen gemaakt moest worden, maar samen mét hen moest ontstaan. Door middel van co-creatie zijn persoonlijke ervaringen, woorden en stiltes van jonge vrouwen actief meegenomen in de ontwikkeling.
Via open gesprekken, cultural probes en prototypes werd onderzocht wat vrouwen nodig hebben om echt in gesprek te komen met hun lichaam. Deze samenwerking bracht thema’s naar boven die niet uit literatuur of observatie te halen waren: het ongemak bij een gesprek over het lichaam, de neiging om gevoelens te rationaliseren, of de wens om niet te overdenken.
Door vrouwen te betrekken in zowel de conceptontwikkeling als het testen van materialen, vragen en vormen, is het ontwerp gevoed door hun ervaring. Co-creatie maakte het ontwerp niet alleen rijker, maar ook eerlijker: het liet ruimte voor twijfel, voor nuance, en waar nog geen woorden voor zijn.
Het innerlijke kind
Centraal in het ontwerp staat het innerlijke kind. Niet als nostalgisch beeld, maar als levend deel van jezelf dat nog weet hoe het is om nieuwsgierig, intuïtief en zonder oordeel te zijn.
Door in contact te komen met jouw kleine ik, ontstaat er ruimte voor emotionele verdieping. Je hoeft niets ‘op te lossen’, alleen aanwezig te zijn. Het ontwerp begeleid je hiernaartoe en biedt ruimte voor vertraging. Hoe lang je ook nodig hebt; Sanctuary Atelier is een plek om jezelf opnieuw te leren kennen.
Wat het oplevert
Krijgt de vrouw wel genoeg ruimte en tijd om in contact te zijn met zichzelf in deze hectische wereld?
Gesprekken over het lichaam gaan vaak óver vrouwen, niet met hen. En al helemaal niet in stilte, zonder oordeel, of in hun eigen tempo.
Sanctuary Atelier biedt hiervoor een ingang. Het ontwerp creëert een intiem, individueel moment waarin vrouwen zich kunnen terugtrekken uit verwachtingen en terugkeren naar hun eigen binnenwereld. Het nodigt uit tot voelen, vormgeven en verwoorden niet om de vrouw te "fixen", maar als manier om weer in contact te komen met jezelf.