Vervlochten
“Wat voor effect hebben microagressies op personen met een gemixte afkomst en hoe kan ik dit vertalen naar een korte film?”
Een korte film over gemixte identiteit, microagressies en zelfacceptatie
Aanleiding project
De titel verwijst naar het beeld van verschillende culturen, ervaringen en gevoelens die met elkaar zijn verweven. Ze zijn soms in conflict, maar ook in verbinding. De film is gebaseerd op mijn eigen verhaal en verbeeldt precies hoe ik me voel als Surinaamse en Nederlandse jonge vrouw.
Ik ben opgegroeid in een witte wijk met twee witte ouders, terwijl mijn Surinaamse vader afwezig was. Daardoor identificeerde ik me lange tijd als wit, ook al werd ik door de buitenwereld nooit zo gezien. Al van jongs af aan kreeg ik te maken met microagressies, waardoor ik me in beide culturen niet echt thuis voelde.
De laatste jaren ontstond de behoefte om mijn Surinaamse afkomst beter te leren kennen. Dat proces bracht me dichter bij mezelf en zorgde ervoor dat ik me meer thuis begon te voelen in de Surinaamse cultuur. Desondanks sta ik nog maar aan het begin van mijn ontdekkingsreis.
Als maker werk ik vooral met film en fotografie. In mijn werk staan authenticiteit, verbinding en kwetsbaarheid centraal. Alles wat ik maak, breng ik uit onder de naam Made with Lobi. Dat betekent “gemaakt met liefde” in het Sranantongo.
Mijn afstudeerproject begon met de hoofdvraag:
“Wat voor effect hebben microagressies op personen met een gemixte afkomst, en hoe kan ik dit vertalen naar een korte film?”
Doel van het project
Met Vervlochten wil ik de innerlijke beleving van gemixt zijn tastbaar en herkenbaar maken. De film laat zien wat het langdurige effect kan zijn van microagressies, en hoe dat invloed heeft op je zelfbeeld, je identiteit en het gevoel ergens bij te horen.
Het doel is om gemixte personen die worstelen met hun identiteit of zich herkennen in deze gevoelens, erkenning te geven en hen te laten zien dat ze niet alleen zijn in deze struggle.
Tegelijkertijd wil ik niet-gemixte kijkers bewust maken van het effect van microagressies, door het inzichtelijk en voelbaar te maken, in de hoop dat zij gaan reflecteren op hun eigen gedrag en zich afvragen of zij soortgelijke situaties in de toekomst anders zouden aanpakken.
Literatuuronderzoek
Voor de onderbouwing van mijn film heb ik onderzoek gedaan naar thema’s die samenhangen met gemixte identiteit. De drie belangrijkste onderwerpen:
1. Microagressies
Subtiele, vaak onbedoelde opmerkingen of gedragingen die beledigend of discriminerend kunnen overkomen. Ze zijn vaak gebaseerd op aannames over uiterlijk, haar, huidskleur, taal of gedrag.
Een microagressie is subjectief: wat voor de een onschuldig voelt, kan voor de ander kwetsend zijn. Het probleem zit niet in dat ene moment, maar in het herhaaldelijke patroon ervan.
2. Thuisgevoel en culturele identiteit
Een gevoel van thuis ontstaat uit herkenning, acceptatie en verbinding. Voor gemixte personen kan het ontbreken van culturele overdracht (zoals taal of tradities) leiden tot afstand tot één van de culturen. Hierdoor wordt het thuisgevoel minder ervaren.
3. Racial Imposter Syndrome
Het is geen erkende stoornis, maar wél een herkenbaar gevoel. Het ontstaat wanneer iemand zich (niet) verbonden voelt met een etnische groep, maar het idee heeft dat die groep hen niet volledig accepteert. Dat zorgt voor een negatief zelfbeeld, sociaal isolement, schaamte en code-switching.
Interviews met gemixte personen
Ik sprak meerdere gemixte mensen over hun ervaringen met afkomst, cultuur en identiteit. Hier kwamen belangrijke thema’s naar voren:
- Taal: Veel gemixte mensen spraken de taal van hun ‘niet-witte’ kant niet (meer) en voelden daardoor afstand of schaamte.
- Uiterlijk: Wie niet white passing is, kreeg vaker te maken met aannames, exotisering of uitsluiting.
- Opvoeding: Mensen die van beide kanten cultuur meekregen, ervoeren meer balans en minder identiteitsstrijd.
- Tussenpositie: Iedereen benoemde het gevoel van 'in-between': te wit voor de een, te buitenlands voor de ander.
- Identiteit is vloeibaar: Je hoeft geen kant te kiezen. Je bént allebei. En dat is oké.
Vervlochten – de film en spoken word
In de film volgen we Amara, een jonge vrouw die opgroeide in een witte omgeving en worstelt met haar gemixte identiteit. Ze voelt zich te buitenlands om Nederlands te zijn, maar ook te Nederlands om zich echt Nigeriaans te voelen.
De film laat haar eerste stappen naar zelfacceptatie zien. Geen eindpunt, maar het begin van een zoektocht. Amara’s verhaal is gebaseerd op mijn eigen ervaringen, maar ook op die van de geïnterviewde gemixte personen en de actrice Kainé Willie-Harry, die zelf ook een Nederlandse en Nigeriaanse afkomst heeft. Ik vond het belangrijk om iemand te casten die zich in het onderwerp kon inleven en haar eigen ervaring mee kon nemen in het acteerwerk.
Door de film heen wordt Amara zich steeds meer bewust van het effect dat microagressies op haar hebben. Haar zoektocht naar een thuisgevoel vindt uiteindelijk plaats in haarzelf. Die innerlijke reis is vertaald naar een spoken word die geschreven is vanuit mijn persoonlijke proces. Van vervreemding en onbewustheid naar meer zelfacceptatie en verbondenheid met beide culturen.
Stakeholders & vertoningscontext
Vervlochten is een poëtische, symbolische film die de binnenwereld van gemixt zijn verbeeldt. Het is geen traditionele verhalende film, maar een audiovisuele ervaring die uitnodigt tot dialoog.
Daarom komt de film het beste tot zijn recht in contexten waar ruimte is voor kunst en verdieping, zoals: kunstinstellingen zoals exposities en musea, filmfestivals met een maatschappelijk, cultureel of inclusief thema, educatieve context zoals workshops of diversiteitsprogramma’s en community events rond identiteit, inclusie of gemixte ervaringen.
Voor stakeholders die zich bezighouden met persoonlijke verhalen, culturele representatie en sociale thema’s, is Vervlochten een waardevolle toevoeging.
Eindconclusie ontwerp
Vervlochten laat zien dat microagressies een langdurig effect hebben in het leven van mensen met een gemixte afkomst. Ze zorgen voor twijfel, vervreemding en identiteitsproblemen en kunnen leiden tot het gevoel nergens echt bij te horen.
Door het perspectief van Amara centraal te stellen, wordt deze strijd voelbaar gemaakt. Mijn ontwerp toont aan dat kwetsbaarheid en herkenning een sterke manier is om empathie op te roepen. De kijker ervaart niet alleen de situatie, maar ook de emotionele impact ervan.
De boodschap die ik gemixte mensen wil meegeven, is dat je geen kant hoeft te kiezen. Je bent gemixt en precies goed zoals je bent. Thuis voelen begint met jezelf accepteren.